Als de Elstars, de granaatappel en de rode bieten zijn afgewogen en betaald, vraag ik mijn Turkse groenteboer of hij kan lezen wat er op de cover van de Turkse vertaling van De Hormoonfabriek staat.Lees verder
Dit boek gaat over ons….
Dit boek gaat over ons. Het gaat over alle mensen die leven in dit verafgelegen, fraaie deel van Nederland.
De eerste woorden van het voorwoord in een speciale druk van Schokland, tweeduizend exemplaren, besteld en aangeboden door Jannie Nijlunsing, bestuursvoorzitter van De Hoven,Lees verder
Mecenassen gezocht!
SCHOKLAND, de nieuwe roman van Saskia Goldschmidt
SCHOKLAND verschijnt eind september 2018.
SCHOKLAND is een geëngageerde en actuele roman over een moeder en een dochter, over wat de aardbevingen en veronachtzaming door de overheid met een mens doen, over de rijkdom van het leven in de natuur en over het failliet van de intensieve veehouderij.
Om de promotie van het boek een stevige start te geven bedachten Piet Hein van der Hoek, regisseur van De Stille Beving en Saskia Goldschmidt een experiment:Lees verder
Romeinse Tragedies, moeder de vrouw en Frieda Pittoors
In het weekend van de ophef over het door de CPNB aangekondigde Boekenweekthema: Moeder de vrouw, een thema waar de spruitjeslucht van afdruipt, in dat weekend, waarin de CPNB ook aankondigde dat zowel de schrijver van het Boekenweekgeschenk, als de schrijver van het Boekenweekessay mannen zouden zijn, een keuze die gemotiveerd werd met het argument dat mannen ook moeders hebben, in dat weekend zag ik Romeinse Tragedies, een spectaculaire multimediavoorstelling over de oorsprong van de patriarchale samenleving. Een zes uur durend spektakel, met fenomenaal toneelspel van Chris Nieveldt als een even hysterische als vileine Cleopatra, Hans Kesting die de mooiste rouwspeech hield die ik ooit gehoord heb, Gijs Scholten van Aschat als een fenomenale Coriolanus. Ze schitteren allemaal, acteurs en actrices, die laatste gewoon gecast in rollen als van Cassius, (Marieke Heebink), Octavius Caesar (Maria Kraakman). Vrouwen die mannenrollen spelen, als vrouw, niet als man, perfect gedaan. Geen woord aan vuilgemaakt.
Een glansrol is weggelegd voor Frieda Pittoors.Lees verder
Waar Groningers goed in zijn.
Een mengeling van nieuwsgierigheid en solidariteit deed me gisteren in een van de vier bussen stappen die vanuit Groningen naar Den Haag togen om vanaf de publieke tribune het gasdebat mee te maken. Er was koffie, thee en koek, er waren petjes en T-shirts, er waren heel veel schrijnende verhalen en er werd met enige hilariteit verteld hoe de dorpsagent door de Haagse politie gisteren naar een van de organisatoren was gestuurd om te achterhalen wat die Groningers van plan waren. Lees verder
Preview van Schokland op Bookstore Day
Op zaterdag 14 april, International BookStore Day, geeft Saskia Goldschmidt een preview van de presentatie van haar nieuwe boek SCHOKLAND.
De schrijfster verhuisde naar het aardbevingsgebied van Groningen, betrok een huisje midden op het land (bij de Plus in het dorp twee kilometer het betonpad af) hield een dagboek van het landschap bij, liep dagelijks twee uur over het land en door het riet, werkte mee op diverse melkveehouderijen en deed intensief onderzoek naar het effect van de aardbevingen op de bewoners. Al deze ervaringen gebruikte ze voor het schrijven van een roman die in september verschijnt bij uitgeverij Cossee.
Speciaal voor de Bookstore Day een preview van dit alles in Roden. Van harte welkom!
Meer informatie over het boek >>
Dagboek van een landschap, nr. 245: Lenteperikelen
Een buizerd met donkere kop en wit onderkleed zit met zijn rug naar me toe op een baggerberg. Hij richt zijn donkere kop westwaarts. Daar, zo’n tien meter verder zit op een paaltje een tweede buizerd, het bruine verenkleed is op de schouders wit gespikkeld, een witte bef, een burgemeestersketting van dezelfde kleur en een witte buik. Misschien is het een vrouwtje, ze verorbert een prooi. Met haar gele snavel trekt ze een nekje of een pootje aan gort. Zeven kraaien observeren haar vanaf het veld. Af en toe vliegt er eentje op en cirkelt intimiderend dicht rondom haar, tot drie keer toe doet een kraai een uitval en pikt haar in de rug. Altijd van achteren. De laatste keer wankelt ze even, lijkt haar evenwicht te verliezen maar herstelt zich. Na elke aanval heft ze de kop, kijkt om zich heen, maakt zich breed door haar veren op te zetten, blijft zo een tijdje zitten, voordat ze het kennelijk veilig genoeg acht om verder te gaan met haar hapje. Rustig eten is er niet bij in de natuur.Lees verder
Boekenbal
Ja, het was leuk op het Boekenbal. Tommy Wieringa hield een indrukwekkend in memoriam voor Menno Wigman, Trijntje kan prachtig zingen, er zijn altijd veel erg leuke mensen, maar toch zijn een paar kritische aantekeningen op zijn plaats: de heren (denk ik) van het evenementenbureau die het thema Natuur vertalen in twee Botoxzeemertminstoeipoezen
Het was tijd om weer op huis aan te gaan. Hopelijk volgend jaar weer!Lees verder
Werktitel: Schokland
Een boek in wording met als werktitel: Schokland.
Plaats: het Hogeland in Groningen.
Wie: de bewoner van een boerderij, (Fokko) een boerin (Trijn) haar dochter (Femke) haar vader.
Wat: de sloop van een boerderij
Hierbij een fragment, naar aanleiding van het tegenhouden van de sloop van een beeldbepalend huis in ’t Zandt, dankzij alerte actievoerders. Hieronder een beschrijving van hoe het anders had kunnen gaan:
De sloopapparatuur staat opgesteld aan de zijkant van de boerderij, als legergeledingen in afwachting van het sein voor de aanval. De grote bek met stalen tanden van de reuzehapper is wijd geopend, een monster dat zijn slachtoffer in het vizier heeft en lekkerbekkend te kwijlen staat tot hij toe mag slaan.
De eeuwenoude kloostermoppen en de zorgvuldig geschilderde dakspanten, het donkergroene duivenbord, de dieprode plavuizen in de keuken met uitgesleten routes waarop jaar na jaar generaties vrouwen heen en weer zijn gesloft, de oude betegelde schouw, de houten vloerdelen die door Fokko gerepareerd en gelakt zijn, de met zorg herstelde groene luiken, de brede vensterbanken waarin hij graag een kussen legde en zo maar wat naar buiten staarde en het stenen bordes waarop eeuwenlang bruiden naar binnen en doden naar buiten zijn gedragen, dat alles staat op het punt kapotgeslagen en weggehapt te worden.Lees verder
De knal van Zeerijp
Alsof een vrachtauto tegen de gevel op knalde, zo dreunde het huisje waarin ik op het Hogeland van Groningen aan een roman werk. Het was de eerste keer dat ik een aardbeving hoorde en voelde sinds ik anderhalf jaar geleden hier neerstreek. Een gebied vol spectaculaire wolkenlucht, een zompige bodem van klei, dorpjes met bakstenen huisjes, monumentale boerderijen op geïsoleerde wierden, en her en der een pompstation waar gas uit de bodem wordt gehaald.
Het is dankzij de gasvelden dat ons land zo welvarend is geworden. Er waren indertijd, in 1963 wel een paar mensen die waarschuwden dat je niet ongestraft de bodem leeg kon halen, maar zij werden honend weggezet als dorpsgekken, als vijanden van de vooruitgang.
Het is misschien wel door de exorbitante welvaart in dit land, dat we, naar mate we rijker werden, ons gevoel voor empathie verloren.
Lees verder
